ترس از مدرسه

علت ترس از مدرسه چیست و چگونه می توان آن را در کودکان برطرف کرد؟

ترس از مدرسه در میان بسیاری از کودکان رایج است. بسیاری از کودکان خردسال از رفتن به مدرسه می ترسند. همین امر می تواند حتی برای کودکانی که پیش دبستانی هستند و به مراکز نگهداری از کودکان می روند نیز صادق باشد. از سن یک تا دو سالگی، بچه‌ها می‌توانند اضطراب جدایی را تجربه کنند و ممکن است وقتی از والدین جدا هستند ناراحت و دلگیر شوند. این کاملاً طبیعی است و معمولاً با اقدامات راحتی، زمان و احساس استقلال رو به رشد از بین می رود. به دلیل رایج بودن این موضوع، ما در ادامه قصد داریم علت ترس از مدرسه در کودکان و همچنین،  راه های درمان ترس از مدرسه را بررسی کنیم.

نکاتی برای کاهش ترس از مدرسه

کودکان مبتلا به فوبیای مدرسه اغلب از نظر احساسی ناامن و بسیار حساس هستند. آنها احتمالاً می خواهند در نزدیکی والدین خود باشند و وقتی از آنها جدا می شوند احساس اضطراب می کنند. این بچه ها در هنگام تعطیلات هیچ احساسی از ترس و نگرانی ندارند؛ اما در زمان بازگشایی دوباره همان استرس را تجربه خواهند کرد.

این بچه ترس از تاریکی، مشکل در خوابیدن و کابوس های مکرر دارند.

ترس بیش از حد از تنهایی یا ترس های غیر منطقی را تجربه می کنند.

علائم فیزیکی درست قبل از رفتن به مدرسه ظاهر می شوند، مانند ناراحتی های معده، حالت تهوع، استفراغ، اسهال، یا خستگی مفرط بدون دلیل پزشکی قابل شناسایی واقعی.

در زمان دوری از والدین دچار عصبانیت، چسبندگی و یا نشان دادن علائم اضطراب می شوند.

کودکان مبتلا به فوبیای مدرسه ممکن است در طول روزها برای مدت طولانی در برابر رفتن به مدرسه مقاومت کنند.

اگرچه فوبیای مدرسه می تواند تأثیر جدی بر تحصیل کودک داشته باشد، غیر معمول نیست. تخمین زده می شود که 2 تا 5 درصد از کودکان در برخی زمان ها فوبیای مدرسه را تجربه می کنند.

در حالی که این می تواند یک تجربه استرس زا برای کودکان و مراقبان باشد، اما والدین می توانند اقداماتی را انجام دهند تا به فرزندان خود کمک کنند تا با این ترس کنار بیایند و بر این ترس غلبه کنند.

علت ترس از مدرسه در کودکان

علت ترس از مدرسه در کودکان

در این قسمت همراه ما باشید تا علت ترس از مدرسه در کودکان را بررسی کنیم.

یک مطالعه نشان می دهد که پنج عامل اصلی مرتبط با رفتار امتناع از مدرسه وجود دارد:

  • عوامل تحصیلی
  • اضطراب و استرس
  • افسردگی
  • عوامل خانوادگی
  • متغیرهای جمعیت شناختی

با در نظر گرفتن این موارد، زمانی که کودک از رفتن به مدرسه می ترسد، والدین باید مسائل اساسی را که ممکن است در این زمینه نقش داشته باشد، در نظر بگیرند، مانند:

  • قلدری یا مسخره کردن در مدرسه
  • تغییرات در زندگی خانوادگی مانند نقل مکان، طلاق، مرگ یا یک رویداد بالقوه آسیب زا
  • ترس از عملکرد ضعیف مدرسه و نمرات بد (“شکست”)
  • ترس از روابط منفی با معلم یا همسالان
  • داشتن یک والدین خوش فکر اما بیش از حد محافظ
  • ترس واقعی یا خیالی از تمسخر یا تنبیه در مدرسه
  • خودآگاهی (به عنوان مثال، کودکی که تمایل به تصادف در حمام دارد)
  • اضطراب اجتماعی یا کمرویی
  • انتقال، مانند انتقال به مدرسه جدید، رفتن به کلاس های دیگر و شروع کلاس های جدید

با این حال، واداشتن کودکان به شناسایی اینکه چرا می خواهند از مدرسه دوری کنند، گاهی اوقات می تواند یک چالش باشد. بچه‌ها ممکن است دقیقاً درک نکنند که چرا هنگام مواجهه با حضور در مدرسه، احساس بیماری، اضطراب یا ناراحتی می‌کنند.

درمان ترس از مدرسه

همانطور که در موارد قبلی گفتیم، ترس از مدرسه می تواند عاملی بسیار رایج و آسیب زا باشد. به همین دلیل ما در این قسمت قصد داریم،  راه های درمان ترس از مدرسه را بررسی کنیم.

مداخلات برای اجتناب از مدرسه اغلب شامل تاکتیک های خانگی و مدرسه محور می شود. برخی از این مثال‌ها از استراتژی‌های مفید ممکن است برای شما و فرزندتان مفیدتر از دیگران باشد، اما همه آنها ارزش بررسی دارند.

به کودک اعتماد به نفس دهید: اطمینان حاصل کنید که کودک فرصت هایی برای موفقیت در مدرسه دارد و می تواند در برخی از فعالیت هایی که از آنها لذت می برد شرکت کند.

یک فرد قابل اعتماد در مدرسه برای حمایت از کودک انتخاب کنید: یافتن معلم یا بزرگسال مورد اعتماد دیگری در مدرسه که بتواند به عنوان منبعی برای کودک در مواقعی که اضطراب دارد یا برای مشکلی به کمک نیاز دارد، خدمت کند.

فرزندتان را توانمند کنید: چند استراتژی مختلف را بررسی کنید تا به بچه های زورگو کمک کنید تا قدرت خود را پس بگیرند، اما از مشارکت یک حرفه ای هم دریغ نکنید.

به تقویت دوستی‌ها کمک کنید: با دعوت از بچه‌ها برای بازی‌ها یا ثبت نام فرزندتان در باشگاه‌ها، ورزش‌ها یا برنامه‌های مراقبت‌های بعدی، به کودک کمک کنید در مدرسه دوستان خود را پرورش دهد.

موانع یادگیری را شناسایی کنید: تعیین کنید که آیا مهارت های تحصیلی ضعیف یا ناتوانی یادگیری در ایجاد مشکل نقش دارند یا خیر. ترس از شکست یکی از علل زمینه‌ای فوبیای مدرسه است، حتی برای کودکانی که عملکرد خوبی دارند.

در صورت لزوم مداخله کنید: اگر تهدیدهای واقعی در مدرسه یا محله وجود دارد، برای رفع مشکل اقدامات لازم را انجام دهید. به خاطر داشته باشید که “توصیه های بد قلدری” فراوان است.

اطمینان خاطر بدهید: به کودک خود یادآوری کنید که خوب خواهد شد. از رفتار خود برای انتقال این موضوع نیز استفاده کنید و ناخواسته علائم نگرانی را نشان ندهید

با کودک خود صحبت کنید: گاهی اوقات یک کودک تا زمانی که از او سوال نشود، احساسات خود را بیان نمی کند. به جای سؤالاتی که نیاز به پاسخ بله/خیر دارند، سؤالات باز بپرسید که فرزندتان را وادار می کند تا جاهای خالی را پر کند. به عنوان مثال، وقتی در مدرسه هستید، چه چیزی شما را بیشتر ناراحت می کند؟

گام های کودک را بردارید: کودک را از یک روز مدرسه کوتاه شروع کنید و به تدریج مدت زمانی را که در آنجا سپری می کند افزایش دهید تا یک روز کامل با موفقیت ادامه یابد.

استفاده از پاداش: از یک سیستم اصلاح رفتار برای پاداش دادن به کودک برای حضور در مدرسه استفاده کنید. از سوی دیگر، به دلیل امتناع از مدرسه، از فعالیت های سرگرم کننده در زمانی که فرزندتان در خانه است، اجتناب کنید.

ترس از مدرسه چیست؟

فوبیای مدرسه یک سندرم پیچیده است که می تواند تحت تأثیر خلق و خوی کودک، وضعیت مدرسه و موقعیت خانواده قرار گیرد. تفکر فعلی، فوبیای مدرسه یا امتناع از مدرسه را به عنوان یک اختلال اضطرابی مرتبط با اضطراب جدایی تعریف می کند. کودکان از حضور در مدرسه امتناع می کنند زیرا انجام این کار باعث ایجاد احساسات ناراحت کننده، استرس، اضطراب یا وحشت می شود. بسیاری از کودکان زمانی که مجبور به رفتن به مدرسه می شوند علائم فیزیکی مانند سرگیجه، معده درد یا سردرد را بروز می دهند. اجتناب از مدرسه شکل خفیف تری از امتناع از حضور در مدرسه است. با اجتناب از مدرسه، کودک معمولا سعی می کند از یک موقعیت خاص مانند شرکت در آزمون یا تعویض لباس برای تربیت بدنی دوری کند تا اینکه به طور کلی از محیط مدرسه دوری کند.

ترس از مدرسه  معمولاً پس از  اینکه کودک به دلیل بیماری یا تعطیلات از مدرسه خارج شده است، اتفاق می افتد. همچنین ممکن است به دنبال یک رویداد استرس زا خانوادگی، مانند طلاق، بیماری یا آسیب والدین، مرگ یکی از بستگان، یا نقل مکان به مدرسه جدید رخ دهد. معمولاً امتناع از حضور در مدرسه به تدریج ایجاد می شود و کودکان با گذشت زمان مقاومت شدیدتری در برابر رفتن به مدرسه نشان می دهند. روانپزشکان معتقدند که در کودکان خردسال، عامل محرک اغلب تمایل به ماندن در کنار والدین یا مراقب به جای اجتناب از موقعیت ناخوشایند در مدرسه است. در کودکان بزرگتر، یا اگر امتناع از مدرسه به طور ناگهانی اتفاق بیفتد، ممکن است به اجتناب از یک موقعیت ناراحت کننده در مدرسه مانند قلدری، اذیت کردن، انتقاد شدید معلم، یا ممکن است به دنبال یک رویداد تحقیرآمیز مانند بی قراری در کلاس باشد. هر چه کودک بیشتر از مدرسه باز بماند، بازگشت برای آن کودک دشوارتر است.

درمان ترس از مدرسه

آیا ترس از مدرسه با فرار از مدرسه یکسان است؟

ترس از مدرسه با فرار از مدرسه یکی نیست. کودکانی که از مدرسه امتناع می کنند، هنگام رفتن به مدرسه دچار اضطراب و علائم جسمی می شوند. آنها ممکن است از رفتن به مدرسه عصبانی شوند یا افسرده شوند. آنها ممکن است تهدید کنند که اگر مجبور شوند به مدرسه بروند به خود آسیب خواهند رساند. افرادی که از مدرسه امتناع می ورزند معمولاً کار می کنند تا از والدین خود برای ماندن در خانه اجازه بگیرند. اگر اجازه داشته باشند در خانه بمانند، معمولا در خانه یا نزدیک والدین یا مراقب می مانند. کودک حاضر است کارهای مدرسه آرایشی را در خانه انجام دهد، تا زمانی که مجبور نباشد به مدرسه برود.

کودکانی که از مدرسه فرار می کنند، نگران مدرسه نیستند. آنها به سادگی نمی خواهند آنجا باشند. آنها سعی می کنند غیبت خود را از والدین خود پنهان کنند و هیچ علاقه ای به انجام کارهای مدرسه یا برآورده کردن انتظارات تحصیلی ندارند. برخلاف فوبیای مدرسه، فرار از مدرسه اغلب با سایر رفتارهای ضداجتماعی مانند دزدی از مغازه، دروغ گفتن و مصرف مواد مخدر و الکل رخ می دهد.

ویژگی های کودکانی که ترس از مدرسه دارند، چیست؟

کودکانی که به احتمال زیاد از مدرسه امتناع می ورزند ویژگی های خاصی دارند. این شامل:

  • بی میلی به تنها ماندن در اتاق یا ترس از تاریکی
  • وابستگی شدید به والدین یا مراقبان
  • نگرانی بیش از حد از اینکه در مدرسه اتفاقی وحشتناک در خانه بیفتد
  • مشکلات خواب یا کابوس های مکرر در مورد جدایی
  • دلتنگی هنگام دوری از مدرسه در مکان‌هایی غیر از مدرسه، یا نیاز مفرط به برقراری ارتباط با والدین یا مراقب در زمان دوری

علل و علائم ترس از مدرسه

به نظر می رسد که یک جزء ژنتیکی در تمام اختلالات اضطرابی، از جمله فوبیای مدرسه وجود دارد. کودکانی که والدین آنها دارای اختلالات اضطرابی هستند، نسبت به کودکانی که والدین آنها این اختلالات را ندارند، میزان اختلالات اضطرابی بیشتری دارند. فوبیای مدرسه اغلب با سایر اختلالات اضطرابی مانند آگورافوبیا یا سایر اختلالات سلامت روان مانند افسردگی همراه است. برخی از کارشناسان این نظریه را مطرح می کنند که یکی دیگر از دلایل احتمالی امتناع از مدرسه، جدایی آسیب زا و طولانی مدت از مراقب اولیه در اوایل کودکی است.

عملکرد خانواده بر امتناع از مدرسه تأثیر می گذارد. رویدادهای استرس زا یا خانواده ناکارآمد می تواند باعث شود کودکان احساس کنند مجبور به ماندن در خانه هستند. کودکان خردسال به احتمال زیاد از جدا شدن از والدین یا مراقب خود امتناع می‌کنند، زیرا می‌ترسند در زمانی که آنها در مدرسه هستند، اتفاقی فاجعه‌بار برای بزرگسالان بیفتد. کودکان بزرگتر ممکن است از ترک والدینی که بیمار هستند یا مشکل سوءمصرف مواد دارند، امتناع کنند و در واقع سعی در کنار آمدن با والدین دارند. آنها همچنین ممکن است از برخی جنبه های خاص مدرسه، مانند سوار شدن بر اتوبوس یا غذا خوردن در کافه تریا، بترسند.

غیرمعمول نیست که دانش‌آموزان راهنمایی و دبیرستان به دلیل ترس از خشونت در مدرسه یا در راه مدرسه، از شکست تحصیلی می‌ترسند، در مدرسه مکررا مورد آزار و اذیت یا تحقیر قرار گرفته‌اند، و احساس می‌کنند که هیچ دوستی ندارند، از مدرسه امتناع می‌کنند، غیرمعمول نیست. مدرسه، یا حذف شده اند.

کودکانی که از حضور در مدرسه امتناع می ورزند معمولاً سعی می کنند اجازه والدین را برای ماندن در خانه بگیرند، اگرچه برخی به سادگی از ترک خانه امتناع می ورزند. علائم فیزیکی واقعی شایع هستند و شامل سرگیجه، سردرد، حالت تهوع، استفراغ، اسهال، لرزش یا لرزش، ضربان قلب سریع، درد قفسه سینه، و دردهای کمر، مفاصل یا معده هستند. این علائم معمولا زمانی بهبود می یابند که به کودک اجازه داده شود در خانه بماند. علائم رفتاری شامل عصبانیت، گریه، طغیان خشم و تهدید به صدمه زدن به خود (خودزنی) است.

درمان ترس از مدرسه از طریق مواجهه

مواجهه درمانی، که شامل قرار گرفتن در معرض یک جسم ترسناک است، معمولاً به تدریج و به طور سیستماتیک، تا زمانی که شی دیگر واکنش ترس را تحریک نمی کند گفته می شود.

قرار گرفتن در معرض شی یا اتفاق معمولا بهترین رویکرد در نظر گرفته می شود، اما تحقیقات همچنین نشان می دهد که واقعیت مجازی نیز می تواند مفید باشد.

درمان ترس از مدرسه با روش شناختی- رفتاری

درمان شناختی رفتاری، که شامل شناسایی الگوهای فکری مشکل ساز است که به پاسخ های هراسی کمک می کند. سپس، فرد با درمانگر کار می کند تا این افکار غیر مفید را با روش های تفکر واقع بینانه جایگزین کند. هدف حذف پاسخ اضطراب از محرک ترس است.

داروها همچنین ممکن است همراه با روان درمانی برای کمک به مدیریت علائم اضطراب استفاده شوند.

فوبیای مدرسه

نام علمی ترس از مدرسه چیست؟

ترس از مدرسه هراسی که نام علمی  Didaskaleinophobia را دارد. نوعی فوبیای شناخته شده است.

دیداسکالینوفوبیا، Didaskaleinophobia ترس از مدرسه یا ترس از رفتن به مدرسه است. تقریباً 2 تا 5 درصد از کودکان مدرسه‌ای به چنین فوبیایی مبتلا هستند. کلمه Didaskaleinophobia از یونانی Didasko به معنای آموزش و phobos به معنای بیزاری یا ترس گرفته شده است. اصطلاح رایج دیگر برای ترس از مدرسه، Scholionophobia است که از لاتین scius به معنای “دانستن” مشتق شده است.

در مورد Didaskaleinophobes، صرف فکر رفتن به مدرسه می تواند باعث ایجاد یک حمله پانیک کامل شود. اکثر روانشناسان معتقدند که چنین فوبیایی معمولاً در کودکان 4 تا 6 ساله پیش دبستانی شایع تر است. این اغلب به این دلیل است که آنها برای اولین بار امنیت خانه خود را ترک می کنند. اغلب، تشخیص این فوبیا دشوار است، زیرا کودک خردسال قادر به بیان دقیق ترس های خود نیست.

همانطور که قبلاً گفته شد، تشخیص Didaskaleinophobia اغلب نیاز به تجزیه و تحلیل عمیق دارد زیرا ممکن است کودک خردسال به خودی خود از مدرسه نترسد. بلکه ترس از قلدرها یا سوار شدن بر اتوبوس مدرسه، یا سگ ترسناکی که در راه مدرسه با آن مواجه می شود، یا یک معلم خاص سختگیر است که ممکن است باعث این مشکل شود.

کودکان بین ۴ تا ۶ سال که از ترس از مدرسه هراسی رنج می برند، معمولاً اضطراب جدایی دارند. آنها می ترسند که بعد از رفتن به مدرسه دیگر مادرشان (یا یکی از عزیزانشان) را نبینند. یک رویداد منفی یا آسیب‌زا (طلاق والدین، مرگ و غیره) در این زمان همچنین می‌تواند ترس از مدرسه را تقویت کند، جایی که ذهن بارها و بارها به عنوان مکانیزم دفاعی در برابر اخبار آسیب‌زا، واکنش فوبی را بازسازی می‌کند.

برخی از کودکان راهنمایی (13 تا 15 ساله) نیز ممکن است از Didaskaleinophobia رنج ببرند. این زمانی است که کار مدرسه به شدت افزایش می‌یابد و دانش‌آموزان اغلب مجبورند با موضوعات دشواری در ریاضیات، علوم و غیره سر و کار داشته باشند. در عین حال، بدن آنها نیز دستخوش تغییرات مرتبط با نوجوانی و بلوغ می‌شود و طبیعتاً می‌تواند مشکل باشد. زمان با هورمون های خشمگین خود.

به طور کلی محیط ناامن مدرسه، (گزارش های اخیر از آوردن اسلحه و سایر اشیاء خشونت آمیز کودکان به مدرسه)، قلدری یا تغییر مدرسه جدید (که به عنوان امتناع از مدرسه نامیده می شود) عوامل دیگری هستند که می توانند ترس از مدرسه هراسی را ایجاد کنند.

خلاصه مطلب

ترس از مدرسه موضوع مورد بحث ما در این مطلب بود. ما سعی کردیم در این مطلب به بررسی علت ترس از مدرسه در کودکان و راه های درمان ترس از مدرسه بپردازیم. در صورتی که پس از مطالعه این مطلب نیاز به اطلاعات بیشتری در خصوص، دلایل ترس از مدرس و راه های مقابله با آن داشتید، می توانید با کارشناسان ما برای دریافت مشاوره کودک تماس بگیرید.

آیا ترس از مدرسه عادی است؟

تا جایی که منجر به مشکلات دیگر نشود، می تواند عادی باشد.

بهترین راه برای درمان ترس از مدرسه چیست؟

درمان از طریق مواجهه می تواند بهترین درمان باشد.

علل ترس از مدرسه چیست؟

ترس از مدرسه می تواند ناشی از استرس در محیط مدرسه و یا اتفاقات ناگواری که کودک تجربه کرده، باشد.

آیا استفاده از مشاوره برای درمان ترس از مدرسه می تواند مفید باشد؟

بله قطعاً مشاوران در این زمینه می توانند به شما کمک بسیاری نمایند.

5/5 - (1 امتیاز)

همچنین ببینید

علائم کودک بیش فعال و نحوه برخورد با او

علائم کودک بیش فعال و نحوه برخورد با او

سوالی دارید؟ با ما تماس بگیرید تماس با برترین مشاوران از طریق تلفن ثابت در …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

تماس با مشاور