تفاوت اختلال شخصیت مرزی و دوقطبی
تفاوت اختلال شخصیت مرزی و دوقطبی

آشنایی با تفاوت اختلال شخصیت مرزی و دوقطبی

تفاوت اختلال شخصیت مرزی و دوقطبی موضوع مورد بحث ما در این مطلب است. ما قصد داریم در این مطلب به بررسی این دو مشکل و تفاوت آن ها به صورت کامل بپردازیم. همچنین به شما در رابطه با دلایل، نحوه تشخیص و درمان این مشکلات خواهیم گفت.

اختلال شخصیت مرزی در مقابل اختلال دوقطبی

 اختلال شخصیت مرزی و دوقطبی یعنی این دو اختلال اغلب با هم اشتباه گرفته می شوند و هر دوی آنها علائم تکانشگری و نوسانات خلقی دارند. اما آنها اختلالات متفاوتی هستند و درمان های متفاوتی دارند.

اختلال دو قطبی

اختلال دوقطبی که به عنوان افسردگی شیدایی نیز شناخته می شود، باعث نوسانات خلقی، انرژی و توانایی عملکرد در طول روز خواهد شد.

علائم آن نیز شامل این موارد می شود که اختلال دوقطبی با دوره های متناوب افسردگی و شیدایی تعریف می شود که می تواند از روزها تا ماه ها ادامه یابد. برخلاف اختلال شخصیت مرزی، نوسانات خلقی اختلال دوقطبی توسط درگیری‌های بین فردی ایجاد نمی‌شود، روزها تا هفته‌ها یا ماه‌ها طول می‌کشد تا چند دقیقه تا ساعت و طبق تعریف، دوره‌ها با تغییراتی در خواب، انرژی، گفتار و تفکر همراه هستند.

در دوران شیدایی، علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • خلق و خوی بیش از حد خوشحال یا عصبانی و تحریک شده
  • انرژی و فعالیت فیزیکی و ذهنی بیشتر از حد معمول است
  •  افکار و ایده های بسیار در مغز فرد وجود دارد.
  • صحبت کردن بیشتر و سریعتر در این افراد دیده می شود.
  • برنامه ریزی های بزرگ دارند.
  • ریسک پذیر هستند.
  • تکانشگری (سوء مصرف مواد، رابطه جنسی، خرج کردن و غیره) دارند.
  • خواب کمتر، اما بدون احساس خستگی
  • قضاوت ضعیف

در طول دوره های افسردگی، علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • افت انرژی
  • اندوهی ماندگار
  • فعالیت و انرژی کمتر
  • بی قراری و تحریک پذیری
  • مشکلات تمرکز و تصمیم گیری
  • نگرانی و اضطراب
  • عدم علاقه به فعالیت های مورد علاقه
  • احساس گناه و ناامیدی؛ افکار خودکشی
  • تغییر در اشتها یا الگوی خواب

درمان اختلال دو قطبی

اکثر افراد مبتلا به اختلال دوقطبی به درمان مادام العمر نیاز دارند تا وضعیت خود را مدیریت کنند. این معمولاً شامل داروها می شود و معمولاً تثبیت کننده های خلق و خو و گاهی اوقات نیز داروهای ضد روان پریشی یا ضد افسردگی را نیز شامل می شود. درمان همچنین می‌تواند به افراد مبتلا به اختلال دوقطبی کمک کند تا آن را درک کنند و مهارت‌های مقابله با آن را توسعه دهند.

اختلال شخصیت مرزی

اختلال شخصیت مرزی

اختلال شخصیت مرزی شامل یک الگوی طولانی مدت از نوسانات ناگهانی لحظه به لحظه در خلق و خو، روابط، تصور از خود و رفتار (بر خلاف دوره های مجزای شیدایی یا افسردگی در افراد مبتلا به اختلال دوقطبی) است که معمولاً توسط درگیری در تعامل با افراد دیگر افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی می توانند واکنش های عاطفی بیش از حد قوی را به رویدادهای ناراحت کننده زندگی تجربه کنند و اغلب سعی در صدمه زدن به خود دارند. آنها اغلب روابط آشفته ای با مردم خواهند داشت.

افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی بیشتر احتمال دارد که مشکلات روانی دیگری نیز داشته باشند. آنها همچنین بیشتر از افراد مبتلا به اختلال دوقطبی دچار نوعی آسیب در دوران کودکی شده اند، اگرچه تروما به خودی خود باعث اختلال شخصیت مرزی نمی شود. آنها اغلب همچنین می توانند مشکلات اعتیاد، اختلالات خوردن، تصویر بدن و اضطراب داشته باشند.

علائم اختلال شخصیت مرزی

فرد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی در کنترل افکار و مدیریت احساسات خود مشکل دارد و اغلب رفتارهای تکانشی و بی پروا دارد. علائم این بیماری شامل موارد زیر می شود:

  • تلاش های دیوانه وار برای جلوگیری از احساس رها شدن
  • تاریخچه روابط ناپایدار و شدید
  • تمایل به دیدن افراد و موقعیت ها به عنوان “همه خوب” یا “همه بد”
  • تصویر ضعیف از خود
  • تکانشگری (خرج کردن، رابطه جنسی، سوء مصرف مواد و غیره)
  • خودآزاری (به عنوان مثال، بریدن) یا رفتار خودکشی
  • نوسانات خلقی شامل خشم و افسردگی، معمولاً در پاسخ به رویدادها یا روابط استرس زا
  • احساس پوچی
  • مشکلات مدیریت خشم و احساسات ناخوشایند
  • پارانویا

درمان اختلال شخصیت مرزی

معمولاً درمان طولانی مدت برای افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی ضروری است. درمان عمدتاً شامل اشکال خاصی از روان درمانی است، مانند رفتار درمانی دیالکتیکی یا روان درمانی متمرکز بر انتقال با هدف کمک به افراد برای مدیریت تکانه ها (مانند تمایلات خودکشی یا تمایل به آسیب رساندن به خود در هنگام احساس ناراحتی)، احساسات پریشانی. یا عصبانیت و حساسیت بیش از حد عاطفی به تعامل با افراد دیگر. گاهی اوقات از داروها نیز برای کمک به این علائم استفاده می شود، اگرچه آنها همیشه موثر نیستند و تمرکز اصلی درمان در اختلال شخصیت مرزی محسوب نمی شوند. گاهی اوقات، برای مدیریت مواقع بحرانی که امنیت و رفاه را تهدید می کند، به اقامت کوتاه مدت در بیمارستان نیز نیاز است.

اختلال شخصیت دو قطبی

درک تفاوت بین اختلال شخصیت دوقطبی و مرزی

زندگی پرتلاطم است و تغییر خلق و خوی اغلب می تواند پاسخی طبیعی به موقعیت های استرس زا باشد.

اما برای برخی، تغییرات خلقی آنقدر شدید است که می تواند نشانه ای از شرایط جدی تری مانند اختلال شخصیت مرزی و اختلال دوقطبی باشد که هر دو تا حدودی با نوسانات خلقی عمده مشخص می شوند.

دکتر یومانس که همچنین دانشیار روانپزشکی در دانشگاه است می‌گوید: «این شباهت جزئی در تغییرات خلقی، از حالت خلقی بسیار بالا به خلق بسیار ضعیف، باعث می‌شود بسیاری از افراد، از جمله برخی پزشکان، این دو اختلال را با هم اشتباه بگیرند.»

هر دو بیماری میلیون ها آمریکایی را تحت تاثیر قرار می دهد. بر اساس گزارش موسسه ملی سلامت روان، تخمین زده می شود که اختلال دوقطبی 2.8 درصد یا تقریباً 6.5 میلیون بزرگسال را تحت تأثیر قرار دهد. شیوع اختلال شخصیت  مرزی بین 1.6 تا 5.9 درصد از جمعیت بزرگسال آمریکا تخمین زده می شود.

اختلال شخصیت مرزی چگونه است؟

دکتر یومانس: افراد مبتلا به این اختلال احساسات بسیار شدیدی دارند که می تواند به سرعت از حالت منفی و افسرده به حالت شادی تبدیل شود، اما با غلبه حالت های احساس منفی همراه است. در این بیماری روانپزشکی، نوسانات خلقی شدید و شدید اغلب با واکنش‌هایی به رویدادها (“رویدادهای محرک”) که با آن رویداد نامتناسب است، تسریع می‌شود. این بیماری همچنین با حساسیت به طرد شدن، روابط آشفته و دشواری کلی در مدیریت احساسات مشخص می شود.

اختلال شخصیت مرزی چگونه بر روابط تأثیر می گذارد؟

افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی روابطی دارند که می‌تواند پر هرج و مرج و  با اختلافات شدید باشد، این افراد از بین نیاز مبرم به دیگران تا خشم شدید یا طرد دیگران در هنگام احساس طرد شدن، تغییر مسیر می‌دهند، حتی در موقعیت‌هایی که ممکن است طرف مقابل در واقع خنثی یا حتی مثبت باشد. افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی در خواندن دقیق احساسات افراد و اعتماد به دیگران مشکل دارند.

علت این اختلال چیست؟

هیچ دلیل واحدی برای اختلال شخصیت مرزی وجود ندارد، اگرچه مطالعات نشان می‌دهند که ویژگی‌های خاصی، به‌ویژه خلق و خوی که با واکنش‌های هیجانی شدید مشخص می‌شود، تا حد زیادی از ژنتیک ناشی خواهد شد.

به نظر می رسد عوامل رشدی، از جمله مشکلات مربوط به هماهنگی عاطفی بین کودک در حال رشد و مراقبان، مانند سوء استفاده فیزیکی یا جنسی، نقش دارند.

به نظر می‌رسد که این اختلال از ترکیبی از خلق و خو و تروما ناشی می‌شود و نه تنها تروما.

اختلال شخصیت مرزی چگونه درمان می شود؟

هیچ دارویی وجود ندارد که با موفقیت این بیماری را درمان کند، اگرچه ممکن است به کاهش برخی علائم خاص مانند اضطراب شدید کمک نماید. مدل‌های مبتنی بر شواهد روان‌درمانی، درمان انتخابی هستند. رفتار درمانی دیالکتیکی بر اساس این فرض عمل می کند که افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی فاقد مهارت های لازم برای تحمل احساسات یا افکار شدید هستند.

درمان مبتنی بر ذهنیت به طور مشابه به افراد کمک می کند تا حالات روانی خود را بشناسند و در روابط خود با دیگران از آنها آگاه باشند.

تشابه اختلال شخصیت مرزی با اختلال دوقطبی چیست؟

مانند اختلال شخصیت مرزی، مبتلایان تغییرات شدید خلق و خو را تجربه می‌کنند، اما بین حالت‌های افسردگی و دوره‌های شیدایی، بیمار دوقطبی ممکن است دوره‌هایی از خلق و خوی پایدار را تجربه کند.

برای مثال، فردی که مبتلا به اختلال دوقطبی در حالت افسرده است، می‌تواند کاملاً افسرده، ناامید و بیمارگونه باشد و اراده ای برای زندگی نداشته باشد. اگر آنها در حالت جنون هستند، ممکن است تمام شب بیدار باشند و صفحه به صفحه رمان بنویسند یا موسیقی بنوازند، با این حس که به حالت خاصی از نبوغ رفته اند. آنها ممکن است با سرعتی سریع صحبت کنند و یا اقداماتی که با رفتار اجتماعی مناسب هماهنگ نیست داشته باشند.  مانند درآوردن لباس و رقصیدن در پارک بدون آگاهی از نامناسب بودن آن.

اختلال دوقطبی ریشه در ساختار و عملکرد مغز، ژنتیک و سابقه خانوادگی دارد.

تفاوت های کلیدی بین اختلالات چیست؟

هنگامی که یک فرد مبتلا به اختلال دوقطبی در یک دوره شیدایی یا افسردگی نیست، ثباتی را نشان می دهد که شخصیت مرزی نشان نمی دهد. اگر یک فرد دوقطبی بین قسمت‌ها باشد، می‌تواند در دنیا عملکرد بسیار خوبی داشته باشد. آنها می توانند روابط عمیقی داشته باشند که ممکن است به دلیل دوره های بیماری آنها مختل شود، اما وقتی دوره هایی را تجربه نمی کنند، ثباتی دارند که شما در فرد مرزی نمی بینید.

اختلال دوقطبی بیشتر ریشه در بیولوژی سیستم عصبی دارد و بیشتر به دارو پاسخ می دهد. مرزی به شدت شامل سطح روانشناختی ذهن، روش تولید معنا  علاوه بر زیست شناسی مغز و سیستم عصبی است. شرایط بیولوژیکی‌تری مانند دوقطبی فاقد این جنبه‌های روان‌شناختی عمیق یا روش‌های دیدن جهان و درک خود و دیگران است.

چه چیزی برای مردم مهم است که بدانند؟

هر کدام یک بیماری جدی است و کسانی که از آن رنج می برند باید به دنبال درمان مناسب باشند. هر دو بیماری را می توان با موفقیت درمان کرد. اغلب اوقات، افراد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی برای افسردگی یا دوقطبی درمان می شوند، در حالی که این یک مشکل پیچیده تر است. برای بیماران مبتلا به اختلال شخصیت مرزی مراجعه به متخصص ضروری است.

اختلال دوقطبی و BPD تعدادی علائم مشابه دارند.

BPD نوعی اختلال شخصیت است که باعث می شود افراد احساس، فکر، ارتباط و رفتار متفاوتی نسبت به افراد بدون این بیماری داشته باشند.

اختلال دوقطبی نوعی اختلال خلقی است که دسته ای از بیماری هاست که می تواند باعث تغییرات شدید خلق شود.

افراد مبتلا به BPD یک چرخه مداوم از خودانگاره، حالات و رفتارهای متفاوت را تجربه می کنند.

این الگوها معمولاً مسائلی را ایجاد می کنند که بر زندگی و روابط افراد و نحوه درک و ارتباط آنها با دیگران تأثیر می گذارد.

بر اساس منبع معتبر موسسه ملی سلامت روان، حدود 1.4 درصد از بزرگسالان در ایالات متحده دارای BPD هستند.

اختلال دوقطبی بر خلق و خو، انرژی، افکار، سطح فعالیت و عملکرد فرد در چرخه هایی تأثیر می گذارد که می تواند از روزها تا ماه ها ادامه یابد. این بیماری شایع تر از BPD است و حدود 2.6 درصد از جمعیت ایالات متحده را تحت تأثیر قرار می دهد.

شباهت اختلال شخصیت مرزی و دو قطبی

تشخیص اختلال شخصیت مرزی

افراد مبتلا به BPD ممکن است روابط شدیدی با دیگران داشته باشند.

برای تشخیص اختلال دوقطبی یا BPD، یک متخصص سلامت روان از فرد سؤالاتی در مورد علائم آن، از جمله شدت و طول مدت آنها می پرسد.

آنها همچنین در مورد سابقه پزشکی خانوادگی فرد، به ویژه اینکه آیا یکی از بستگان وی بیماری روانی داشته یا خیر، سؤال خواهند کرد.

آنها ممکن است از پرسشنامه برای کسب اطلاعات در مورد علائم و تاریخچه علائم استفاده کنند.

تشخیص دوقطبی  بودن مستلزم آن است که فردی حداقل یک دوره کلاسیک شیدایی داشته باشد که حداقل 7 روز ادامه داشته یا نیاز به بستری شدن در بیمارستان پیدا کنند.

خلاصه مطلب

ما در این مطلب سعی کردیم به بررسی تفاوت اختلال شخصیت مرزی و دوقطبی بپردازیم. همچنین دلایل و علائم بروز این مشکلات بررسی گردید. در صورتی که پس از مطالعه این مطلب نیاز به اطلاعات بیشتری در این رابطه داشتید، می توانید با کارشناسان ما تماس بگیرید.

مهم ترین تفاوت اختلال شخصیت مرزی و دوقطبی چیست؟

مهم ترین تفاوت را می توان در ناپایداری ویژگی های شخصیتی این دو اختلال در نظر گرفت که در یکی پایدار و در دیگری ناپایدار است.

آیا اختلالات شخصیت مرزی شدیدتر اختلال دو قطبی است؟

خیر نمی توان گفت کدام یک شدیدتر است.

آیا برای این دو اختلال راه درمانی وجود دارد؟

بله هر دو هم درمان دارویی و هم درمان غیردارویی دارند.

5/5 - (1 امتیاز)

همچنین ببینید

اختلال انطباقی

اختلال انطباقی چیست؟ + علائم، نحوه تشخیص و درمان آن

سوالی دارید؟ با ما تماس بگیرید تماس با برترین مشاوران از طریق تلفن ثابت در …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

تماس با مشاور